ENTRYนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม EXTEEN HOGWARTS นะเจ้าค่ะ
 
HE
.
.
อย่างที่สัญญาไว้ในคราวที่แล้วค่ะ วันนี้จะมาเอาข้อควรรู้ของหนูเบลูก้า[อย่างกับคู่มือการใช้ยังไงก็ไม่รู้ ตั้งชื่อแบบนี้ ฮา~] กับโปร์ไฟล์ พังพอนเผือกแสนจะน่าสงสารที่มักตกเป็นที่รองมือรองเท้าของผู้เป็นเจ้านายอยู่เป็นประจำ "มอนก้าคุง"
.
.
.
.
.
เบลูก้า...
.
.
-เกิดวันที่ 24/12 คริสต์มาสอีฟ
.
-ชอบนอนมากๆ
.
-คำพูดติดปากบ่อยๆคือ อ่า...  อือ..... อื้อ..... อ่ะ... อร๊างค์! [ไม่ใช่ละ อันนี้พิมพ์เล่น]
.
-มีนิสัยที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ในบางครั้ง [สืบเนื่องมาจากเจ้าคุณแม่ตัวปลอมมันความคิดไม่คงที่ อยากยัดอะไรให้ลูกก็ยัด <----เฮ้ย!]
.
-อันที่จริงเป็นคนที่ค่อนข้างมีนิสัยชอบแกล้งคนอ่อนๆ [โดยเฉพาะมอนก้าเนี่ยจะชอบมากเป็นพิเศษ = = มอนก้า : ทำไมต้องฉัน!!!]
.
-ถ้าสนิทกันมากๆเจ้าตัวจะชอบยิ้มให้บ่อยๆ
.
-แต่ถ้ารู้จักกันผิวเผินเจ้าตัวจะมองข้ามผ่านไปเหมือนคนๆนั้นไม่มีตัวตนเลย [อันที่จริงคือเหม่อหรือนึกไม่ออกว่าใครทั้งๆที่รู้จักแล้ว...]
.
-แต่ในกรณีที่เป็นคนที่ฝังใจตั้งแต่แรกพบก็จะจัดไปอยู่อีกหมวดหนึ่งแทน
.
-แบ่งเป็นสองประเภท คือ แกล้งได้ กับ แกล้งไม่ได้ [หา?]
.
-ประเภทแกล้งแบ่งย่อยได้อีกเป็น แกล้งเพราะรัก/ชอบ(รักหรอกจึงหยอกเล่น ฮา~) และ แกล้งเพราะหมั่นไส้/เหม็นหน้า(!?)/เกลียด/ฯลฯ
.
-แกล้งไม่ได้แบ่งย่อยได้อีกเป็น ไม่เกรงเพราะเกรงใจ(คนที่มีอายุมากกว่า) ไม่แกล้งเพราะรัก/ชอบ(จัดอยู่ในประเภทพวกรักมากแกล้งไม่ลง...) ไม่แกล้งเพราะเอ็นดู(มักจะอยู่ในคนที่อายุน้อยกว่าเจ้าตัว)
.
-วิธีแกล้งนั้นสาระพัดนานาเล่นเอาแสบสันกันเลยทีเดียว (จากคำให้การของผู้เคราะห์ร้าย เจ้าเดิมไม่พ้นใคร.. มอนก้าคุง! :  จำได้ว่าที่หนักสุดคือตอนที่เอาฉันไปถอนขนแล้วทาเกลือจะจับย่างกิน! ตอนนั้นเจ้าตัวอายุห้าขวบเอง! คิดดูสิอายุแค่นั้นแต่กลับทำกับฉันถึงขนาดนั้นได้!!!!)
.
-บอกไปตั้งแต่คราวที่แล้วว่าเบลูก้าเกลียดชามาก
.
-เพราะตอนเด็กมีเรื่องฝังใจกับเรื่องชา
.
-อันที่จริงแต่ก่อนเจ้าตัวชอบดื่มชามาก
.
-แต่โดนคุณแม่สุดที่รักแกล้งเข้าไปเลยเกลียดชาตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา [<----ผู้มอบเชื้อการแกล้ง]
.
-คุณแม่ที่รักพยายามสอนให้ลูกชายร้องเพลง [เพื่อ?] แต่คุณลูกชายมักจะหนีออกไปตลอด ตอนถึงเวลาน้ำชาเจ้าตัวเลยแอบแกล้งเอาหนอนผีเสื้อบดใส่ลงไปผสมกับน้ำชา
.
-พอถึงเวลาน้ำชา คุณลูกชายก็รีบวิ่งมาดื่มชาทันที
.
-ไม่รู้ตัว.. ดื่มเข้าไปหมดแก้ว
.
-รู้สึกเหมือนมีอะไรหนืดๆในปาก...
.
-บ้วนออกมาดู...
.
-พบเศษซากของสิ่งที่เคยมีชีวิตมาก่อน...
.
-พะอืดพะอม...
.
-วิ่งไปอ๊วกทันที!
.
-หลังจากนั้นเจ้าตัวก็ไม่ดื่มชาอีกเลย... [เฮ้อ..]
.
-ถึงคุณแม่จะขี้แกล้งนิดหน่อย[?] แต่ก็รักคุณแม่นะจะบอกให้
.
-รักคุณพ่อด้วย (เดี๋ยวน้อยใจ)
.
-อันที่จริงเป็นคนขี้เหงา อยู่คนเดียวไม่ได้
.
-บางครั้งถึงขั้นร้องไห้เลยทีเดียว
.
-มอนก้าก็เลยต้องคอยอยู่ด้วยตลอด ถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะโดนเขาแกล้งก็เถอะ
.
-ขี้แยหน่อยๆ
.
-ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ในป่าเจ้าตัวกับครอบครัวอาศัยอยู่แถวแถบชานเมืองในประเทศอังกฤษ
.
-มีอดีตฝังใจตอนเด็ก
.
-เพราะมีเลือดของวีล่าในตัวเลยทำให้เจ้าตัวหน้าหวานกว่าเด็กทั่วไป เลยทำให้เกิดปัญหาเกิดขึ้น
.
-โดนเด็ก(มักเกิ้ล)ที่อายุเท่ากันรุมแกล้ง ล้อว่าเป็นเด็กผู้หญิง
-พยายามจะรุมถอดกางเกงเบลูก้าเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นผู้ชายผู้หญิง ก่อนจะพยายามรุมโทรม... เจ้าตัวก็ได้แต่ร้องไห้พยายามหนี แต่ก็โดนล้อมไว้
.
-แต่อยู่ๆพลังวีล่าในตัวก็ระเบิดขึ้นทำให้เผลอไปทำร้ายเด็กๆโดยรอบ
.
-เด็กที่เข้ามารุมมีสภาพปางตาย แต่ก็รอดชีวิตมาได้เพราะคุณแม่มาเห็นเลยช่วยได้ทัน (วีล่ามีความสามารถในการรักษาสูงมาก แม้คนจะตายไปแล้วก็สามารถช่วยชีวิตได้ อิงจากในวิกิค่ะ)
.
-เบลูก้าจำไม่ได้กับสิ่งที่ทำลงไป แต่ว่าจำได้แค่รางๆกับเหตุการณ์ในวันนั้น โดยจำหน้าคนที่เข้ามารุมไม่ได้ แต่จำได้ว่ามีเงาของคนหลายมาล้อมรอบตัวเองเอาไว้
.
-หลังจากนั้นทั้งครอบครัวก็ย้ายเข้าไปอยู่ในป่า
.
-แต่เจ้าตัวก็มีความสุขดี ถึงจะกลายเป็นคนอ่อนต่อโลกไปก็ตามที
.
-เวลาว่างๆเจ้าตัวชอบนอนเล่น
.
-แต่บางครั้งก็โดนคุณแม่ที่รักลากไปเป็นตุ๊กตาแต่งตัว
.
-คุณแม่มีชุดเยอะมาก!! ส่วนใหญ่เป็นชุดเด็กผู้หญิง
.
-คุณแม่ตัดเองทุกชุด
.
-เคยพูดไปแล้วเรื่องชุดที่ตัดให้ใส่
.
-บอกว่าตัวเองเป็นเด็กผู้ชาย ทำไมมีแต่ชุดผู้หญิงที่ตัดออกมา
.
-คุณแม่ที่รักบอกว่าอยากได้ลูกสาว ก็เลยตัดแต่ชุดผู้หญิง
.
-ก็เลยบอกไปว่าทำไมไม่บอกคุณพ่อไปละว่าอยากได้น้องสาว
.
-คุณแม่เลยสวนกลับมาพร้อมทำหน้ายุ่งๆ มันเหนื่อย... กว่าจะได้น่ะ ต้องมี...ตี๊ด[sensor]..กี่ครั้ง แถมแต่ละท่าของคุณพ่อของคุณลูกชายน่ะมัน...ตี๊ด[sensor]..มากๆเลย แล้วถึงจะท้องก็ตามทีเถอะ แล้วถ้าได้ลูกชายมาอีกละ? ก็ต้องมา..ตี๊ด[sensor]..อีก ตอนคลอดอีกละ เจ็บจะแย่ เอาเป็นว่าสุดท้ายคุณเธอก็ลงเอยด้วยคำว่าขี้เกียจ...
.
-เบลูก้าอึ้งไปตอนที่ฟัง อันที่จริงคือเจ้าตัวสงสัยกับคำที่อยู่ใต้คำว่า"ตี๊ด"มันคืออะไร ไม่ได้เข้าใจความหมายอะไรของมันเลย...
.
-รู้สึกเหมือนเล่าประวัติมากกว่าข้อควรรู้
.
-คิดเหมือนกันไหม?
.
-นี่เราพูดถึงไหนแล้วเนี่ย?
.
-อันที่จริงเจ้าตัวชอบร้องเพลงอยู่เหมือนกัน
.
-แต่คุณแม่ที่รักบังคับมากไปหน่อยเลยกลายเป็นว่าทำให้เจ้าตัวเลยไม่อยากร้อง
.
-พอจะมีฝีมือการในเรื่องการบ้านการเรือนอยู่บ้าง
.
-ชอบต้นไม้
.
-เจ้าตัวบอกว่าผ่อนคลายดีเวลาอยู่ใกล้ๆ
.
-ก็ชอบอ่านหนังสือบ้างอยู่เหมือนกันนะ เพียงแต่ไม่ได้เข้าขั้นบ้ามาก [ไม่งั้นป่านนี้เจ้าตัวคงไปอยู่ที่เรเวนคลอ]
.
-เวลาว่างๆนอกจากนอน แกล้งมอนก้า ไปหาต้นไม้[!?] หรือร้องเพลงเล่นแล้ว ก็จะไปหาหนังสือเกี่ยวกับต้นไม้มาอ่าน
.
-เล่มโปรดคือ ต้นไม้สาดดดดดดดด
.
-เบลูก้าเป็นคนพูดเพราะ
.
-ถึงบ้างครั้งเนื้อหาภายในคำพูดมักจะไปกระตุ้นต่อมโมโหคนอื่นบ้างก็ตามที
.
-เบลูก้าชอบแกล้งลูเช่มาก รองจากมอนก้า
.
-ลูเช่คือเพื่อนที่จะมาเป็นรูมเมทให้เบลูก้า
.
-แต่ตอนนี้เจ้าตัวยังไม่ได้มาสมัครเลย [<----หา!?]
.
-เบลูก้าบอกว่าลูเช่เป็นคนตลกดี [ลูเช่:มีแต่แกเท่านั้นแหละที่คิดว่าฉันเป็นคนแบบนั้น!!!]
.
-เบลูก้าบอกว่าง่วงแล้ว
.
-เบลูก้ากำลังจะเดินไปนอนแล้ว
.
-เบลูก้าหันกลับมาโบกมือบ๊ายบายทุกคน
.
-ก่อนจะพูดว่า "ผมไปนอนก่อนนะครับ.." ด้วยเสียงเนิบๆ...
.
.
.
.
.
.
.
.
โอ้วจอร์จ! ยาวมาก แถมไร้สาระอีกด้วย ฮา~
.
มาต่อประวัติมอนก้า โดยจขบ.ก็ไม่คิดจะแปะรูปลงไปด้วย [เฮ้ย! เอางั้นเรอะ!!!] พอดีว่ารูปมันมีปัญหาก็เลยไม่แปะ เอาไว้คราวหน้าก็แล้วกันนะ แหะๆ ^ ^;
.
.
ประวัติมอนก้า
.
ชื่อ มอนก้า [มาจากคำว่ามอนกูส (mongooses)ที่เป็นชื่อภาษาอังกฤษของพังพอน]
.
สัตว์ พังพอนเผือก
.
ประเภท แดร่กกินสัตว์
.
สีตา แดงเลือด
.
สีขน ขาว
.
เจ้าของ เบลูก้า วาลูอัล
.
ชอบกิน เนื้อวัว
.
นิสัย เจ้าตัวค่อนข้างเป็นคนรับผิดชอบต่อหน้าที่ เจ้านายสั่งอะไรมามักทำให้หมด(ในบางเรื่อง = =)
รักเจ้านาย ถึงแม้จะโดนแกล้งอยู่เป็นประจำ [สายM?] จริงๆแล้วเป็นคน[?]ที่หงุดหงิดง่าย โกรธง่ายด้วย รวมทั้งยังเป็นคน[?]ปากเสียอีกด้วย แต่ก็นะ.. กับเจ้านายก็ไม่เคยกล้าทำตัวไม่ดีใส่ อย่างมากก็แค่โกรธ หงุดหงิดบ้าง หยิกแก้มบ้าง[ตอนเป็นคน] กัดบ้าง[ตอนเป็นสัตว์] แต่ก็ไม่เคยทำอะไรรุนแรงมากกว่านั้น ชอบเป็นห่วงเจ้านายอยู่เสมอๆ
.
โดยรวมแล้วมันก็คือMที่รักSสุดหัวใจดีๆนี่เอง
.
คำพูดติดปาก ว่าไงนะ!!!!
 
.
.
.
.
ก็.... ไม่มีอะไรจะใส่แล้วอ่านะ ประเด็นคือนึกไม่ออกแล้ว = =;
.
ดูแล้วเกรียนยังไงก็ไม่รู้ เกรียน--->ดราม่า--->เกรียน อ่า... วงเวียนเกรียนรึ?
.
ยังไงก็ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านentryนี้จนจบนะเจ้าค่ะ m_ _m//
.
.
.
.
ทิ้งท้ายด้วยบทสนทนาระหว่างข้าน้อยยกับเหล่าผองเพื่อน
.
ข้าน้อย: เฮ้ย! ไอ้พวกคุณมึงตรูวาดรูปลูกชายเพิ่มว่ะ มาช่วยดูหน่อย//วิ่งไปหาเพื่อนจากห้องเรียน พร้อมตะโกน
.
เพื่อนAและB: หา? ไหนๆดูสิ
.
ข้าน้อย: //ยื่นให้ดู พลางทำหน้าภาคภูมิสุดฤทธิ์
.
ข้าน้อย: เป็นไงๆ
.
เพื่อนAและB: อือ ตรูรู้สึกว่ายิ่งคุณมึงวาดแล้วยิ่งดูเมะขึ้นนะ
.
ข้าน้อย: หา!!!? //รีบหยิบกระดาษขึ้นมาเพ่ง
.
ข้าน้อย: เมะขึ้นยังไงเนี่ย?
.
เพื่อนA: ไม่รู้สิ แต่ว่าไอ้รูปที่มาให้ดูแต่ละครั้งเนี่ย ดูเบลูก้าจะหน้าเปลี่ยนไปเรื่อยๆนะ
.
เพื่อนB: อือ นั่นสิ ดูโนเอลยังเคะกว่าซะอีก [<----พูดถึงท่อนนี้แล้วอย่างนั่งลงปิดหน้าร้องไห้ยังไงก็ไม่รู้..]
.
ข้าน้อย:  //อึ้งกิมกี่... ก่อนจะเปิดหน้าที่วาดผ่านๆมา
.
.
.
.
ฮว๊ากกกกก อะไรกันเนี่ย อุตส่าห์ตั้งใจวาดไหงกลายเป็นเมะขึ้นน่ะหา? อันที่จริงน่ะนะมันก็แค่เผลอพลั้งมือวาดหน้าเบลูก้าตอนโตบ่อยไปหน่อยต่างหากมันเลยติด[<---แก้ตัว?] แต่เรื่องที่ว่าดูเมะขึ้นเนี่ยขอค้านสุดฤทธิ์ ไอ้คุณเพื่อนผู้ชายให้ดูกี่คนก็บอกว่าผู้หญิง[<---ฟังจบก็อยากปิดหน้าร้องไห้พอๆกัน T^T] ส่วนเรื่องหนูโนเอล กำลังพยายามสุดฤทธิ์ให้น้องเขาดูเมะกว่าอยู่นะ!
.
.
.
..
ปอลิง. กะจะวาดยาสเน่ห์ให้เสร็จตั้งนานละ แต่มัวแต่ฝึกวาดหนูโนเอลให้เขาดูเมะกว่าลูกชายมันเลยไม่เสร็จสักที = =
.
ปอลิงลิง. หนูโนเอลเป็นลูกของคุณSo_muค่ะ [ขออภัยที่ไม่ได้ทำลิงค์ค่ะ อันที่จริงคือทำลิงค์ไม่เป็นค่ะ T^T]
.
ปอลิงลิงลิง. ถึงคุณSo_mu ถึงจะวาดช้าไปหน่อย แต่ก็อย่าพึ่งยกหนูโนเอลให้คนอื่นนะค่ะY[]Y
.
ปอลิงลิงงลิง. คุณแม่ของน้องลูเช่เคอะ รีบๆเอาลูกคุณเธอมาสักที ลูกเบลก้าบ่นว่าอยากแกล้งใจจะขาดอยู่แล้วเคอะ

edit @ 25 Jan 2011 22:14:38 by kapoopy

Comment

Comment:

Tweet

หนอนผีเสื้อในชา

เป็นใครใครก็คงไม่ดื่มชาอีกเลยล่ะค่ะ

ชอบมอนก้า มอนก้าน่าร๊ากกกก

ถึงจะโดนแกล้งแต่ก็รักเจ้านานเน๊อะ^^

#2 By phitnattha on 2011-01-26 20:17

เบลูก้านิสัยแบบนี้จริงรึ ..? // เหล่มองไอ่คุณแม่ตัวดี
ส่วนลูกลูเช่รอไปก่อนน๊ะจ๊ะ ~

#1 By PPCO on 2011-01-25 11:54

Tags